Nie mówisz, że coś Ci nie odpowiada. Zgadzasz się, choć nie chcesz. Później opowiadasz komuś, że znowu nikt nie liczy się z Twoim zdaniem. Masz powody do złości. Warto jednak zapytać, co zatrzymuje Cię przed powiedzeniem jej tam, gdzie sprawa się zaczyna. Obawiasz się konfliktu? Czyjejś dezaprobaty? A może odmowa oznacza dla Ciebie ryzyko utraty relacji? Samo „zacznij mówić” nie wystarczy. Ważne jest też to, co przemilczasz i czego się spodziewasz, jeśli powiesz wprost, co my

Opowiadasz o trudnym dniu. Druga osoba od razu proponuje rozwiązania. Ty potrzebujesz, żeby przez chwilę posłuchała. Zamiast ulgi pojawia się zniecierpliwienie. „Nie rozumiesz mnie”. Słyszysz w odpowiedzi: „Przecież chcę pomóc”. Obie osoby mają inne wyobrażenie o tej rozmowie. Warto powiedzieć, czego potrzebujesz, zanim zaczniecie się spierać o sposób pomocy. „Chcę Ci opowiedzieć, co się wydarzyło. Na razie nie potrzebuję rady”. To konkretna informacja. Nie daje pewności, że

Wiadomość jest gotowa. Czytasz ją jeszcze raz. Zmieniasz jedno zdanie, potem wracasz do poprzedniej wersji. Miało to zająć dziesięć minut. Mija godzina. Wiesz, że treść jest poprawna. Nadal trudno nacisnąć „wyślij”. Obawiasz się błędu, oceny albo tego, że ktoś uzna Twoją pracę za niewystarczającą. Perfekcjonizm nie zawsze oznacza świetnie wykonane zadania. Czasem oznacza zadania, których nie zaczynasz. Skoro nie masz pewności, że zrobisz coś bardzo dobrze, odkładasz próbę. Wy

Zgadzasz się na przysługę, chociaż nie masz czasu. Słyszysz komentarz, który Cię dotyka, ale nie reagujesz. Później wracasz do tej rozmowy i zastanawiasz się, dlaczego znowu nic nie padło z Twojej strony. Nie zawsze chodzi o brak słów. Wiesz, co powiedzieć, ale obawiasz się reakcji. Ktoś się obrazi. Zacznie się kłótnia. Usłyszysz, że przesadzasz albo robisz problem. Szczególnie trudno mówić o tym osobie, na której Ci zależy. Chcesz mieć z nią dobry kontakt. Tyle że przemilcze

Nie masz pewności, czy potrzebujesz konsultacji. Jest Ci trudno, ale nadal pracujesz i zajmujesz się codziennymi sprawami. Zastanawiasz się, czy to wystarczający powód. Na spotkanie możesz przyjść właśnie z tym pytaniem. Nie trzeba wcześniej rozpoznawać u siebie depresji, zaburzeń lękowych czy innego problemu. Możesz powiedzieć, że od pewnego czasu gorzej śpisz, trudno Ci się skupić albo coraz częściej unikasz spotkań. Że coś się zmieniło i nie rozumiesz dlaczego. Zwróć uwagę

Ktoś potrzebuje pomocy, więc znajdujesz czas. Kiedy Tobie jest trudno, mówisz: „Poradzę sobie”. Potem kończysz wszystko wieczorem, kosztem snu albo odpoczynku. Myślisz o tym, żeby kogoś poprosić. Ale zaraz pojawia się: „Nie będę zawracać głowy. Przecież też ma swoje sprawy”. Nie pytasz, choć pomoc bardzo by Ci się przydała. Co Cię zatrzymuje? Obawa, że ktoś odmówi? Że oceni? A może zgodzi się, ale później będzie Ci to wypominać? Jeśli znasz takie reakcje z wcześniejszych dośw

Nadal kochasz tę osobę. Lubisz wspólne poranki, pamiętasz dobre rozmowy. Chcesz być blisko. Jednocześnie coraz częściej widzisz, z ilu ważnych dla siebie rzeczy rezygnujesz. Nie poruszasz pewnych tematów. Odwołujesz spotkanie, żeby nie było pretensji. Odkładasz swoje plany, bo teraz ważniejsze są sprawy drugiej osoby. Gdy ktoś pyta, czego Ty chcesz, trudno odpowiedzieć. Twoje emocje też zaczynają być trudne dla drugiej osoby. Kiedy mówisz o smutku, złości albo lęku, spotykasz

Chcesz się odezwać, ale w końcu nic nie mówisz. Odkładasz odpowiedź na wiadomość. Rezygnujesz ze spotkania, chociaż zależy Ci na tej osobie. Potem masz do siebie pretensje. Zanim uznasz, że coś jest z Tobą nie tak, przyjrzyj się temu, co Cię zatrzymuje. Czasem jest to obawa przed oceną. Jeszcze nie zaczynasz mówić, a już zastanawiasz się, jak ktoś zareaguje. Czy nie powiesz za dużo. Czy nie będziesz przeszkadzać. W końcu wybierasz milczenie, choć masz coś do powiedzenia. Jeśl

Zdarza się, że decyzja o umówieniu spotkania zajmuje więcej czasu niż sama konsultacja. Pojawiają się pytania: co powiedzieć, od czego zacząć, czy nie przesadzam? Nie trzeba przychodzić z gotową odpowiedzią. Jeśli wiesz tylko, że jest Ci trudno, od tego zaczniemy. O czym rozmawiamy na pierwszym spotkaniu? Pytam, co skłoniło Cię do kontaktu właśnie teraz. Co dzieje się w Twoim życiu, od kiedy odczuwasz trudności i jak wpływają one na codzienne funkcjonowanie. Interesuje mnie r