Nie pamiętasz, kiedy ostatnio było Ci wyraźnie lepiej. Bywają spokojniejsze dni, ale przez większość czasu brakuje energii. Trudno się czymś zainteresować. Myślisz o przyszłości i nie spodziewasz się wiele dobrego. Nie widzisz nagłej zmiany. Tak jest od dawna. Zaczynasz uznawać, że to Twój charakter. Dystymia wiąże się z przewlekle obniżonym nastrojem. W klasyfikacji DSM-5 wchodzi w zakres utrzymującego się zaburzenia depresyjnego. U dorosłych jednym z kryteriów jest obniżony

Czytasz tę samą wiadomość kilka razy. Zaczynasz zadanie, po chwili zajmujesz się innym. Zapominasz o terminie. Trafiasz na opis ADHD i rozpoznajesz w nim swoje trudności. To powód, żeby przyjrzeć się im bliżej. Nie wystarcza jednak do postawienia diagnozy. Problemy z koncentracją występują również przy zaburzeniach lękowych, depresji i niedoborze snu. Po doświadczeniu traumatycznym uwagę utrudniają między innymi natrętne wspomnienia i ciągła czujność. Znaczenie mają także sta

Na wizytę przychodzisz z powodu zmęczenia. Albo bólu, który wraca. Źle śpisz, rano trudno zacząć dzień. Szukasz przyczyny, bo te dolegliwości utrudniają Ci życie. Pytanie o nastrój wydaje Ci się niezwiązane z problemem. Nie myślisz o sobie jako o osobie w depresji. Przede wszystkim chcesz lepiej spać i przestać odczuwać ból. Określenia „depresja maskowana” używa się, gdy na pierwszy plan wysuwają się dolegliwości fizyczne, a objawy depresyjne trudniej zauważyć lub nazwać. Nie

Wstajesz, idziesz do pracy, odpowiadasz na wiadomości. Załatwiasz zakupy. Kiedy ktoś pyta, co u Ciebie, mówisz: „W porządku”. Nie chcesz zaczynać rozmowy, na którą nie masz siły. Obowiązki nadal wykonujesz. Tylko coraz trudniej się do nich zabrać. Po pracy rezygnujesz ze spotkania. Rzeczy, które wcześniej sprawiały Ci przyjemność, przestają interesować. Nawet drobna decyzja zajmuje dużo czasu. Myślisz, że depresja wygląda inaczej. Że oznacza ciągły płacz albo niemożność wyjśc

Nie masz pewności, czy potrzebujesz konsultacji. Jest Ci trudno, ale nadal pracujesz i zajmujesz się codziennymi sprawami. Zastanawiasz się, czy to wystarczający powód. Na spotkanie możesz przyjść właśnie z tym pytaniem. Nie trzeba wcześniej rozpoznawać u siebie depresji, zaburzeń lękowych czy innego problemu. Możesz powiedzieć, że od pewnego czasu gorzej śpisz, trudno Ci się skupić albo coraz częściej unikasz spotkań. Że coś się zmieniło i nie rozumiesz dlaczego. Zwróć uwagę

Zdarza się, że decyzja o umówieniu spotkania zajmuje więcej czasu niż sama konsultacja. Pojawiają się pytania: co powiedzieć, od czego zacząć, czy nie przesadzam? Nie trzeba przychodzić z gotową odpowiedzią. Jeśli wiesz tylko, że jest Ci trudno, od tego zaczniemy. O czym rozmawiamy na pierwszym spotkaniu? Pytam, co skłoniło Cię do kontaktu właśnie teraz. Co dzieje się w Twoim życiu, od kiedy odczuwasz trudności i jak wpływają one na codzienne funkcjonowanie. Interesuje mnie r