Bliska osoba choruje na nowotwór. Co powiedzieć, żeby jej nie dokładać?
Chcesz zadzwonić, ale odkładasz telefon. Nie wiesz, od czego zacząć. Boisz się niewłaściwego pytania albo tego, że rozpłaczesz się podczas rozmowy.
Nie potrzebujesz zdania, które poprawi wszystko. Zacznij od tego, co jesteś w stanie powiedzieć uczciwie.
„Nie wiem, co powiedzieć. Chcę być z Tobą w kontakcie. Masz dzisiaj ochotę porozmawiać?”
Jeśli słyszysz: „Boję się”, nie odpowiadaj od razu: „Nie ma czego”. Zapytaj: „Czego teraz boisz się najbardziej?”. Posłuchaj odpowiedzi, zanim zaczniesz szukać rozwiązania.
Nie zapewniaj, że leczenie na pewno się powiedzie. Nie znasz wyniku. Powiedz, co zrobisz: „Zawiozę Cię na wizytę w piątek” albo „Zadzwonię wieczorem, jeśli chcesz”.
Zamiast ogólnego „Daj znać, gdy czegoś potrzebujesz”, zaproponuj konkretną pomoc. Zakupy, obiad, odebranie dziecka, opiekę nad zwierzęciem. Zapytaj, czy to przydatne. Odmowa nie oznacza odrzucenia Ciebie.
Nie przysyłaj bez pytania historii innych chorych, porad o suplementach ani kolejnych metod leczenia. Dobre intencje nie wystarczą, jeśli druga osoba nie chce tych informacji. Decyzje medyczne należą do niej i zespołu leczącego.
Nie każda rozmowa musi dotyczyć choroby. Zapytaj o film, książkę czy zwykłe codzienne sprawy. Nie rezygnuj z zaproszeń z góry. Pozwól bliskiej osobie zdecydować, na co ma ochotę i siłę.
Uszanuj też ciszę. Krótka wiadomość „Myślę o Tobie. Nie musisz teraz odpowiadać” nie wymaga zdawania relacji z samopoczucia.
Jeśli zdarzy Ci się powiedzieć coś nietrafionego, wróć do tego. „Chciałam pomóc, ale za szybko zaczęłam Cię przekonywać. Chcę posłuchać”.
Wsparcie wymaga sprawdzania, czego ta osoba potrzebuje dzisiaj. To, co pomagało tydzień temu, teraz bywa męczące. Pytaj i dotrzymuj ustaleń.
Hanna Świerczewska
Psycholog, psychotraumatolog, psychoonkolog
Jeśli chcesz porozmawiać o swojej sytuacji, zapraszam na konsultację online.
Komentarze