Uważność. Co robić, kiedy trudno zostać przy tym, co dzieje się teraz?
Jesz obiad, ale myślisz o rozmowie z rana. Idziesz na spacer i układasz odpowiedź na wiadomość. Ktoś do Ciebie mówi, a Ty zastanawiasz się nad jutrzejszym spotkaniem.
Dopiero po chwili zauważasz, że nie pamiętasz ostatniego zdania.
Mindfulness, czyli uważność, polega na kierowaniu uwagi na obecne doświadczenie. Na to, co widzisz, słyszysz, czujesz i myślisz. Bez natychmiastowego oceniania każdej reakcji.
Nie wymaga pustej głowy. Myśli nadal się pojawiają. Ćwiczysz zauważanie, że uwaga się odsunęła, i wracanie do wybranego zajęcia.
Zacznij od krótkiej chwili podczas zwykłej czynności. Odłóż telefon przy pierwszych kilku kęsach posiłku. Zwróć uwagę na smak, temperaturę i konsystencję jedzenia.
Jeśli zaczynasz planować resztę dnia, zauważ to. Wróć do posiłku. Bez pretensji, że znowu trudno się skupić.
Podczas spaceru wybierz dźwięki otoczenia. Posłuchaj kroków, przejeżdżającego samochodu, rozmowy w oddali. Nie musisz zamykać oczu ani zmieniać sposobu oddychania.
Uważność dotyczy również tego, co dzieje się podczas rozmowy. Zauważasz napięcie i chęć natychmiastowej odpowiedzi. Zanim odpowiesz, sprawdzasz, co dokładnie słyszysz i co chcesz powiedzieć.
Nie każda próba przynosi spokój. Czasem dopiero wtedy zauważasz zmęczenie, złość lub niepokój. Nie trzeba od razu ich usuwać ani uznawać ćwiczenia za nieudane.
Jeśli skupianie się na oddechu lub ciele nasila lęk albo wywołuje trudne wspomnienia, przerwij. Omów reakcję ze specjalistą i dobierzcie inną formę ćwiczenia.
Uważność nie zastępuje leczenia ani rozwiązania sprawy, która Cię obciąża. Pomaga zauważyć, co się dzieje, zanim znów zareagujesz w zwykły dla siebie sposób.
Na początek wybierz jedną codzienną czynność i poświęć jej minutę uwagi. Sprawdź, jak wygląda to u Ciebie. Bez kolejnego wymagania, że trzeba zrobić to idealnie.
Hanna Świerczewska
Psycholog, psychotraumatolog, psychoonkolog
Jeśli chcesz porozmawiać o swojej sytuacji, zapraszam na konsultację online.
Komentarze