Trauma i psychotraumatologia — pomoc dla dorosłych, dzieci i młodzieży

Trauma i trudne doświadczenia mogą wpływać na to, jak funkcjonujemy na co dzień – nawet jeśli od zdarzenia minęło już sporo czasu. Czasem trudno nazwać, co się dzieje, ale pojawia się napięcie, niepokój lub trudność w budowaniu bliskich relacji.

Ten obszar mojej pracy dotyczy wsparcia osób, które doświadczyły traumy – zarówno dorosłych, jak i dzieci oraz młodzieży.

​

Kiedy warto zgłosić się po pomoc?

• Wracasz pamięcią do trudnych wydarzeń, mimo że wolałbyś/wolałabyś o nich nie myśleć

• Odczuwasz silne napięcie lub pobudzenie, także w ciele – na przykład trudność w rozluźnieniu się, bóle głowy czy napięcie mięśni

• Masz problemy ze snem lub koncentracją

• Unikasz miejsc, sytuacji lub rozmów kojarzących się z trudnym doświadczeniem

• Towarzyszy Ci lęk lub poczucie zagrożenia, nawet gdy nic bezpośrednio Ci nie grozi

• Czujesz się odizolowany/odizolowana od innych osób lub masz trudność w budowaniu bliskich relacji

• Zauważasz nagłe zmiany nastroju lub silne reakcje na sytuacje, które przypominają Ci wcześniejsze doświadczenia

​

Trauma może wyglądać różnie

Trauma nie zawsze wiąże się z jednym dramatycznym wydarzeniem. Może być skutkiem pojedynczego trudnego doświadczenia, ale również długotrwałego stresu, zaniedbania czy powtarzających się trudnych sytuacji. Reakcje na trudne doświadczenia są indywidualne – to, co dla jednej osoby okaże się przeżyciem, z którym stosunkowo łatwo sobie poradzi, dla innej może stać się źródłem długotrwałego napięcia.

​

Jak wygląda pomoc?

• Pierwsze spotkanie służy poznaniu Twojej sytuacji i ustaleniu, jaka forma wsparcia będzie odpowiednia

• Pracujemy bez narzuconego z góry tempa

• Sposób pracy dobieram do sytuacji, potrzeb i gotowości osoby, z którą pracuję.

• Konsultacje prowadzę online.

• Ważnym elementem pracy jest bezpieczna, stabilna relacja terapeutyczna

​

Dzieci i młodzież

Dzieci i młodzież mogą reagować na trudne doświadczenia inaczej niż dorośli – poprzez zmiany w zachowaniu, wycofanie, trudności w nauce lub w relacjach rówieśniczych. U dzieci sygnałem, że potrzebują wsparcia, może być również wyraźna zmiana zachowania po trudnym wydarzeniu.

W pracy z młodszymi pacjentami uwzględniam ich wiek i etap rozwoju, a rodzice lub opiekunowie są ważną częścią procesu wsparcia.