Moja droga zawodowa
Każdy krok na tej drodze kształtował to, kim jestem jako psycholog i jako człowiek. Zdobyte doświadczenie, spotkania z pacjentami i własny rozwój pozwalają mi dziś towarzyszyć innym z większym zrozumieniem i uważnością.
Ukończyłam studia magisterskie z psychologii o specjalności kliniczno-sądowej na Akademii Krakowskiej oraz podyplomowe studia z psychoonkologii klinicznej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Obecnie kształcę się w czteroletniej Szkole Psychoterapii „Dialog” o profilu integracyjno-systemowym, która przygotowuje mnie do uzyskania certyfikatu psychoterapeuty. To szkolenie daje mi narzędzia, by elastycznie dopasowywać metody pracy do potrzeb osób, które zgłaszają się po pomoc.
Rozwój zawodowy jest dla mnie procesem, który trwa nieustannie. Przeszłam ponad 200 godzin szkoleń z psychotraumatologii dziecięcej akredytowanych przez APA, a także kursy z Racjonalnej Terapii Zachowania, TF-CBT, terapii uzależnień i wiele innych. Dzięki nim mogę lepiej rozumieć doświadczenia moich pacjentów i skuteczniej im towarzyszyć.
Od 2013 roku prowadzę prywatną praktykę psychologiczną. Równolegle zdobywałam doświadczenie w poradniach, ośrodkach zdrowia, hospicjach, placówkach edukacyjnych i organizacjach społecznych. Miałam możliwość wspierać dzieci i dorosłych w spektrum autyzmu, rodziny zastępcze, osoby zagrożone wykluczeniem społecznym, a także pacjentów onkologicznych i ich bliskich. Każde z tych spotkań nauczyło mnie czegoś ważnego o sile, wrażliwości i odwadze drugiego człowieka.
Ważną częścią mojej praktyki jest również diagnoza psychologiczna – m.in. ADHD (DIVA 5, MOXO, Conners), diagnoza osobowości (MMPI) czy ocena funkcjonowania emocjonalnego i poznawczego. Traktuję ją nie tylko jako zbiór testów, ale jako narzędzie, które pozwala lepiej zrozumieć potrzeby pacjenta i znaleźć dla niego najodpowiedniejsze formy wsparcia.
Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego (PTPO), Polskiego Towarzystwa Terapii Dialektyczno-Behawioralnej (PTDBT) oraz Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.
Swoją pracę prowadzę pod stałą superwizją i zawsze pamiętam o zasadach Kodeksu Etyczno-Zawodowego Psychologa – to one wyznaczają granice i standardy mojej pracy, ale także przypominają, że w centrum spotkania zawsze stoi człowiek i jego historia.
